Mijmeringen in 't twaiduuster

Het is de dag na Sinterklaas, waar wij zelf als gezin dit jaar niets aan hebben gedaan, behalve wat lekkers snoepen. In de vroege morgen breng ik mijn jongste dochter naar school. Een ritje van ongeveer een kwartier over landelijke binnenweggetjes naar een dorpje verderop, omdat ze daar één keer in de week naar een plusgroep gaat. Het is nog een beetje schemerig, twaiduuster zoals we hier in het noorden zeggen. 

Al babbelend ontdekken we steeds meer kerstlichtjes en we hebben het erover dat dit de komende dagen steeds meer zullen worden. Ze geniet altijd zo van deze tijd van het jaar. Als ik naar haar kijk zie ik mezelf als klein meisje en ik vraag me af wat er allemaal in dat mooie koppie omgaat. Als ze werkelijk op mij lijkt dan gaat er heel veel in haar om, soms laat ze daar ook wel wat van zien, maar dat is slechts een glimp van de veelheid van gedachten schat ik. 

Als ik haar bij school heb afgezet en ik weer terug rijd naar huis heb ik zo mijn eigen gedachten. Deze tijd van het jaar, ja ik geniet er ook altijd van. Al die lichtjes, warmte, gezelligheid…. Met ons zondagsschool-team zijn we al een tijdje bezig met de voorbereidingen voor Kerst en afgelopen zondag, de eerste advent, zijn we al begonnen met het Kerstverhaal. Zelf heb ik ook al mijn kerstdozen naar beneden gehaald. Ik heb er alleen nog niets uitgehaald, maar dat zal deze week zeker wel gebeuren. Ik vind het heerlijk om het in huis gezellig te maken, met vooral veel lichtjes. Een kerstboom hebben wij al een paar jaar niet meer. Over het waarom daarvan ga ik nu niets schrijven, dat heb ik wel al eerder gedaan. 

Maar ook over het kerstfeest zelf heb ik zo mijn bedenkingen. Iedereen in Nederland, eigenlijk bijna de hele wereld, viert het. Maar wat wordt er dan eigenlijk gevierd? Wat vieren mensen die niet geloven? De gezelligheid? Vrije dagen? Dat is tenminste het antwoord dat ik vaak heb gekregen wanneer ik deze vraag stelde. 

Maar wat vieren wij christenen dan? De geboorte van het kindje Jezus, die helemaal niet in december is geboren? En wat doet die kerstboom in een kerk? Maar ja, niemand weet precies wanneer Jezus wel is geboren en we zijn het zo gewend, dus dan blijven we het maar zo doen? Maar goed, daar heb ik ook al eens eerder over geschreven. 

Ik zou zelf ook niet zo goed weten hoe we het anders zouden kunnen doen, of hoe God het zou willen. Ik zie Kerst dan ook vooral als een periode waarin mensen toch wat meer open staan voor het evangelie, mensen willen toch wat meer betekenis geven aan die donkere dagen in december, een tijd voor bezinning, een tijd voor hoop. Veel mensen bezoeken toch graag een Kerstdienst, ook al komen ze verder zelden of nooit in een kerk. Dat is voor mij dan ook zeker een reden om Kerst te vieren en weer heerlijk al die kerstliedjes te zingen! 

Als ik weer bijna thuis ben, zingt Casting Crowns, nee nog geen kerst-cd, Loving my Jesus. Loving my Jesus, showing my scars, telling my story, of how mercy could reach you where you are, and I pray that the whole world hears the cry of my heart, is to see all the ones I love loving my Jesus. 

Dat is voor mij Kerst. Laten zien dat er hoop is waar geen uitzicht meer lijkt te zijn. Laten zien dat licht kan komen waar duisternis heerst. Dat er een uitgestoken hand is wanneer de bodem van de put is bereikt. Ikzelf heb ook op die bodem van de put gezeten, omsloten en gevangen door torenhoge muren, in totale ijskoude duisternis….. 

En toch...op het moment dat ik het opgaf, was daar het licht en de warmte. Die uitgestoken hand nam mij bij de hand en samen hebben we alle muren afgebroken en de rommel opgeruimd, waardoor er weer uitzicht kwam, zonder struikelblokken! 

Laat dat mijn kerstboodschap zijn voor jou. Of je nou in het donker verloren bent, of een beetje in ‘t twaiduuster dwaalt, er is altijd een Licht voor jou, het kindje Jezus die hoop brengt. En dat al die twinkelende kerstlichtjes daar op mogen wijzen. Én dat wij christenen in onze gastvrije diensten, maar ook in ons leven, een stukje van dat licht mogen laten zien.

Filippenzen 2:15 opdat u zuiver en smetteloos bent, onberispelijke kinderen van God te midden van een verdorven en ontaarde generatie, waartussen u schittert als sterren aan de hemel. 

Tja, wat je al niet kan overdenken tijdens zo’n autoritje. Toch maar even een kerst-cd-tje opzoeken? 

De foute kersttrui!

Volgens mij is dit het jaar van de foute kersttrui. Ze duiken ineens overal op. Op televisie, internet en in bijna alle winkels. Eerlijk gezegd snap ik niet zo goed wat er fout is aan deze truien, ik vind sommige exemplaren best wel erg leuk! Maar...hoort zo’n foute trui eigenlijk niet gemaakt te worden door je moeder of je oma? Het is nu weer gewoon zo’n commerciële, uit Amerika overgewaaide, hype. Net als de Kerstman, also known as Santa Clause, terwijl deze juist zijn oorsprong weer vindt in onze Sinterklaas. Zo is het Kerstfeest in de loop der jaren onderhevig aan allerlei veranderingen. Verandering van vorm, inhoud en reden waarom we het vieren.

Waarom vieren we Kerst? En wat vieren we met Kerst?

Ik denk dat in deze tijd Kerst voor veel mensen geen enkele religieuze betekenis meer heeft. Voor hen is het gezelligheid, samen zijn, lekker eten en een paar vrije dagen. Ja en daar passen de Kerstman met zijn rendieren en de foute kersttrui heel goed bij! Maar toch, ook al zeggen steeds minder mensen in Nederland dat ze geloven, denk ik dat als je de mensen zou vragen naar de relieuze oorsprong van het Kerstfeest, dat de meeste mensen toch het kindje Jezus zullen noemen. Terwijl inmiddels natuurlijk al lang bekend is dat het Kerstfeest al gevierd werd ver voordat de vroege kerkvaders er een christelijk sausje overheen hebben gegoten. (zie ook mijn vorige stukje over Halloween) De winterwende, de viering van de terugkeer van het licht, de boom, de ballen, het vuurwerk, allemaal elementen van heidense feesten en bijgeloof. Sommige christenen zijn fel tegen al deze heidense elementen, terwijl toch eigenlijk de christelijke elementen opgedrongen zijn aan de heidenen eeuwen geleden. Sommigen vinden dat we Kerst helemaal niet meer moeten vieren. Ook zijn er vele christenen die vrolijk al deze heidense elementen omarmen en er hun eigen christelijke betekenis aangeven. Die vinden dat we het Kerstfeest, ook al weten we dat het niet de werkelijke verjaardag van Jezus is, moeten aangrijpen als een kans om het evangelie te delen, het Licht te delen. Zoals ik al zei zullen veel mensen het kindje Jezus in de stal noemen als religieuze oorsprong van Kerst en nauwelijks de betekenis kennen van de heidense elementen, laat staan daar waarde aan hechten. Er zijn steeds minder kerkgaande mensen in Nederland, maar toch vinden velen het fijn om toch een Kerstdienst te bezoeken.  Ja en dan moet er natuurlijk wel verteld worden wat de mensen willen horen, het romantische verhaal van dat arme babytje in de kribbe. Dat Hij echter kwam om de mensen te redden en daarbij op een gruwelijke manier geofferd werd, deze boodschap zal helaas de meeste mensen ontgaan tijdens deze dagen. Maar goed, elk zaadje dat gezaaid wordt is er één….

Zo hebben wij, mensen, dus vele meningen over de juiste invulling van het Kerstfeest en ik wil ook gewoon iedereen in zijn waarde laten om op zijn eigen manier het Kerstfeest te vieren of juist niet te vieren. Wat me echter wel steeds meer bezighoudt is wat God er nu eigenlijk van vindt? Hoe zou God willen dat wij Kerst vieren?

Voor ons als gezin betekent dit dat wij dit jaar de traditionele Kerstboom in de ban hebben gedaan. Voor de rest hangt ons huis nog vol met lichtjes, engeltjes, sterretjes en hartjes. In onze kerk worden nog gewoon de traditionele Kerstdiensten gehouden met waarschijnlijk ook gewoon een kerstboom. Wij staan ook in ons gezin stil bij de geboorte van Jezus en posten onze facebook vol met kerstliedjes en kerstplaatjes met de kerstboodschap. Maar dat hebben we afgelopen september als gezin ook gedaan, tijdens het Loofhuttenfeest stil staan bij Jezus geboorte, maar ook bij de toekomstige vervulling van het Loofhuttenfeest. We praten als gezin veel over de ware betekenis van de Bijbelse Feesten en hoe deze hun ware vervulling kregen en nog zullen krijgen in Jezus. We praten over hoe de bruid van Jezus te zijn, hoe we verwachtingsvol uitzien naar Zijn komst en onze olielampjes brandend willen houden. Juist ook tijdens Kerst willen we daar bij stil staan. Zijn geboorte was slechts het begin, het beste moet nog komen!  En ja, wij willen graag zoveel mogelijk mensen meenemen naar dat Bruiloftsfeest en dus grijpen wij ook met beide handen Kerst aan als een mogelijkheid om het blijde nieuws te delen, om de uitnodiging voor dit geweldige Feest uit te delen. Juist omdat mensen tijdens Kerst meer openstaan voor Liefde en Vrede,  laten wij het Licht verspreiden!! Mag ik je uitnodigen om met ons Kerst te vieren? Mogen we je uitnodigen voor dé Bruiloft? Ik wil je heel graag vertellen waarom Jezus kwam en wat Hij heeft gedaan, ook voor jou! En wat Hij nog gaat doen…. Desnoods in zo’n foute kersttrui!

Ik wens je hele fijne feestdagen toe, met liefde, warmte, gezelligheid en ik bid en hoop dat Jezus deze Kerst ook bij jou een plekje mag vinden, niet alleen in een neergezet stalletje of in een gedachtenloos gezongen liedje, maar in de herberg van jouw hart!

Halloween en hypocriete christenen

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, met dit stukje zal ik geheid tegen een aantal zere benen schoppen. Ik wil het opnemen voor de niet-christenen en mijn mede-christenen laten nadenken over hun eigen ‘balk in het oog’. Iets van; de pot verwijt de ketel….

Komend weekend is het Halloween. Op internet en op de sociale media lees je nu veel waarschuwingen van christenen over de gevaren van het vieren van dit feest. Voor alle duidelijkheid: ik ben het eens met de veelvuldig geventileerde meningen over het gevaar van Halloween. Ik denk ook dat wij, zeker als christenen, voor ons eigen bestwil, ons verre moeten houden van dit feest. Echter, ik denk dat de manier waarop wij de niet-christenen proberen te overtuigen van onze mening slechts een averechts effect heeft. De niet-gelovigen en anders-gelovigen zullen ons zien als zeurpieten, pretbedervers en bekrompen. Het gevolg is dat ze nog verder van het geloof en Jezus verwijderd worden dan nu al het geval is. En geef ze eens ongelijk. Als je niet in God gelooft, dan ga je toch niet Zijn regeltjes volgen? Als die Bijbel en die Jezus je (nog) helemaal niets zeggen en je ziet geen gevaar in een leuk feestje, dan zit je toch echt niet te wachten op al die moraalridders? Terwijl ik wel zeker weet dat de christenen uit liefde voor hun medemens deze waarschuwingen uiten, spreken we als het ware een andere taal, die echter niet begrepen wordt. Misschien kunnen we ons beter eerst richten op het verspreiden van de Liefde, zodat het Licht de ruimte krijgt om de duisternis te verjagen…. Alleen Jezus kan iemand overtuigen door een veranderd hart om bepaalde dingen te doen of juist te laten, niet omdat het moet, maar omdat je dat wilt en omdat het goed voor je is.

Maar goed, ik had het ook over een ‘balk in ons oog’. Wij, christenen, zijn bijna allemaal tegen het vieren van Halloween, maar we vieren wel vrolijk en onnadenkend allerlei andere feesten, die als je ze goed beschouwd niet zuiver Bijbels, ook niet helemaal zonder gevaar zijn en een gruwel in Gods ogen.

Wat te denken van Sint Maarten en Sinterklaas? Van oorsprong Katholieke feesten die nu echter ver verwijderd zijn van deze oorsprong. Van Sint Maarten wordt echter ook vermoed dat het een heidense oorsprong heeft, die later vermengd is met christelijke elementen. En Sinterklaas: is het wel oké dat wij onze kinderen laten geloven in een man die op magische wijze alles weet en wensen vervult? We staan ook toe dat de Sint en Piet geïdoliseerd en geadoreerd worden. Sint Maarten en Sint Nicolaas waren goede mensen die veel goede dingen hebben gedaan, maar in plaats van hun goede voorbeeld te volgen hebben wij het tot feesten gemaakt die draaien om krijgen in plaats van geven. Niet erg christelijk in mijn ogen. Natuurlijk is het fijn en ook heel menselijk, om je kinderen te verwennen en ze alles te willen geven. Maar zouden we ze niet moeten leren om te geven, juist met zo’n feest als Sinterklaas?

Dan zijn er nog Carnaval, Valentijnsdag en Oud en Nieuw. Carnaval wordt los gevierd van enige relatie met het geloof en de vastentijd, waar het aan vooraf gaat. Valentijnsdag is slechts nog commercie. En weten we nog wel dat er met de jaarwisseling vuurwerk wordt afgestoken om boze geesten te verjagen? Wat een bijgeloof!

En dan Kerst. Wij vieren met Kerst de geboorte van Jezus, terwijl inmiddels al lang bekend is dat Jezus helemaal niet geboren is in december, maar waarschijnlijk eind september of begin oktober tijdens het Loofhuttenfeest in zo’n loofhut. Dit is berekend aan de hand van de tempeldienst van Zacharias, de vader van Johannes de Doper. En de kribbe was waarschijnlijk geen voerbak, maar een broodbak waarin tijdens het Loofhuttenfeest het brood in linnen doeken werd gewikkeld. Maar goed zeggen we dan, het is nu eenmaal gewoonte om dit in december te vieren en we moeten het zien als een kans om het evangelie te brengen omdat heel veel mensen met Kerst toch nog eens een keertje in de kerk komen.  Echter, waarom heeft de vroege Kerk juist 25 december gekozen, de geboortedag van de zonnegod Mithras? Waarom is de rustdag verplaatst van de Sabbath naar de ‘zon’dag? Nog zoiets, waarom heeft de heidense midwinterboom zo’n belangrijke plaats tijdens ons Kerstfeest gekregen? Hebben de christenen in de loop van de eeuwen deze concessies gedaan om zoveel mogelijk heidenen te bereiken met het evangelie? Maar het gevolg is wel dat er veel afgoderij en bijgeloof het christendom is ingeslopen, wij zijn blind hiervoor en daardoor los van onze Joodse wortels. Bovendien staat dit tussen ons en God, want God vindt afgoderij een gruwel. Zijn wij niet net als het Joodse volk dat ook steeds weer van God afdwaalde, gebruiken van hen omringende volken overnam en verviel in afgoderij? Maar gelukkig kent God de aard van de mens en heeft Hij ons Jezus gegeven, zodat wij steeds weer tot inkeer mogen komen, terugkeren en de weg naar Hem vrij blijft.

Moeten we dan maar helemaal niets meer vieren? Nee, juist niet! God houdt van feesten. God geeft in de Bijbel ons juist de opdracht om bepaalde feesten te vieren. Pesach, het Feest der ongezuurde broden, het Eerstelingenfeest, Pinksteren, het Bazuinenfeest, Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest. Tevens wil hij dat we de Sabbath vieren en eren. God vindt het dus belangrijk om feesten te vieren, om stil te staan bij belangrijke gebeurtenissen. Laten wij dus feestvieren! Maar laten we dit wel doen met ons de juiste betekenissen voor ogen te houden en ons te ontdoen van alle elementen van afgoderij en bijgeloof. Voor mij persoonlijk betekent dat kritisch kijken naar al onze tradities en teruggaan naar de oorsprong hiervan en dit toetsen aan Gods woord. Onderzoek alles en behoudt het goede. Eerlijk gezegd is het best moeilijk om bepaalde dingen los te laten, maar God bewerkt in mijn hart dat ik bepaalde dingen waar ik vroeger dol op was, ineens niet meer zo belangrijk vind. En laten we mensen die niet geloven of anders geloven alsjeblieft op hun eigen manier hun feesten laten vieren. Wie respect geeft, zal respect krijgen. Laten we in plaats van kritiek geven, vertellen wat God ons allemaal geeft, dat Hij rust en vrijheid schenkt, vergeving en genezing, dat Zijn regels zijn om ons te beschermen en niet om ons te beperken, juist omdat Hij zoveel van ons houdt en ons voor de eeuwigheid wil redden.... Laten we Liefde zaaien en Licht verspreiden!

Goede voornemens?

Bijna iedereen heeft de kerstspullen al weer opgeruimd. Blij dat het huis weer leeg en schoon is. Klaar voor het nieuwe jaar, vol goede voornemens om er weer wat van te maken.
Maar ik niet. Ik vind er niets aan. Ik heb nog maar de helft van de kerstspullen opgeruimd. Ik heb altijd moeite om afscheid te nemen van de lichtjes, sterretjes en engeltjes. Het is net of ik met het opruimen van de spulletjes ook de gezelligheid opruim. De gezelligheid, de warmte, de liefde.......
De aandacht voor elkaar, dat is wat ik altijd zo fijn vind aan die laatste weken van het jaar. Iedereen is aardig voor elkaar, men wenst elkaar al het goede, we zoeken het gezelschap van degenen die ons lief zijn, nodigen eenzamen en alleenstaanden uit. Die laatste donkere dagen van December zien we vooral het goede in de mens naar boven komen. Ik vind het prachtig, die eensgezindheid en vredige sfeer, overal waar je kijkt.
En dan, na Nieuwjaarsdag, als alle oliebollen en spekkedikken op zijn en al het vuurwerk is verschoten, dan begint weer het gewone leven. Al snel zitten we weer in het oude ritme. Al snel vervallen we weer in de hectiek en stress van het dagelijks leven. We moeten weer dit, we moeten weer dat. Onze eigen beslommeringen slokken weer al onze aandacht op. Goede voornemens? Vaak pas aan het einde van het jaar, als we even terugkijken, staan we daar weer even bij stil en nemen ons weer voor......
Goede voornemens?  Ik heb ze niet, maar ik zou willen dat het alle dagen Kerstmis was.
Kerst, het Licht kwam naar de wereld.
Kerst, de Hoop werd ons gegeven.
Jezus, de Weg, de Waarheid en het Leven.
Jezus, als wij allemaal Hem zouden volgen, zou het dan niet alle dagen Kerst zijn?

De gezellige decembermaand!

Sinterklaas is weer vertrokken naar Spanje, na heel veel mensen te hebben verblijdt met vele, prachtige cadeaus. Kerst staat nu voor de deur. Menigeen is druk bezig zijn huis te versieren met lichtjes, kaarsjes, glimmend spul en natuurlijk het pronkstuk 'de kerstboom'. Velen kijken ook verwachtingsvol uit naar de Kerstman. Hoewel de meeste Nederlanders nog gewoon het Sinterklaasfeest vieren, gaan steeds meer mensen overstag voor Santa Claus, want met Kerst cadeautjes onder de boom is zoveel gezelliger. Door de media en de vele Amerikaanse films en tv-programma's die tot ons komen. Maar de Amerikaanse Santa Claus is eigenlijk gewoon onze Sinterklaas, meegenomen door Europese emigranten naar Amerika. Een mengeling van verschillende Europese gebruiken, zoals onder andere Father Christmas, Joulupukki, Grootvadertje Vorst en Sinterklaas.

Maar goed, ik wil het nu niet hebben over de geschiedenis van Santa Claus, wie dat interessant vindt moet zelf maar wat googelen. Ook wil ik het niet hebben over de heiligenverering. Onze Sinterklaas is natuurlijk de heilige Sint Nicolaas van Myra. Veel christenen vinden dat we heiligen niet moeten vereren en dus eigenlijk ook niet hun feesten moeten willen vieren. Maar ik ben geen katholiek en weet daarom ook te weinig af van hoe deze heiligenverering een plaats heeft in het geloof van katholieken. Daarom kan en wil ik er ook geen oordeel over hebben, dan zou ik er eerst eens met een katholiek over willen praten.

Waar wil ik het dan wel over hebben? Waarom vieren we Kerst? Wat vieren we met Kerst?
Kerst is een feest wat bijna iedereen viert. We zijn een paar dagen vrij en willen die graag doorbrengen met mensen die ons lief zijn. Gezelligheid, samen zijn en lekker eten. Ook elkaar cadeaus geven wordt steeds belangrijker. En dat mag ook! Kerst is een feest en bij een feest horen lekkernijen, cadeaus en gezelligheid. Zo vieren wij toch ook onze eigen verjaardag? Want Kerst is een verjaardagsfeest, een geboortefeest, dat mogen wij vieren!

Alleen de jarige zelf wordt tijdens dit feest nogal eens genegeerd en vergeten. Velen staan er niet meer bij stil, maar dankzij Hem mogen en kunnen we dit Kerstfeest vieren. En cadeaus horen natuurlijk bij een verjaardag, dus ook bij Kerst. Het allereerste, mooiste en grootste Kerstcadeau was de jarige zelf, Gods Kerstcadeau voor jou, voor iedereen. De allerbelangrijkste gebeurtenis uit de geschiedenis; Jezus werd geboren!

Dat was het begin van Gods geweldige cadeau, Gods geweldige plan dat zo'n dertig jaar later met Pasen tot vervulling kwam, aan het kruis. Het dure, onbetaalbare cadeau dat jou bevrijding kan geven. Bevrijding van je pijn, ellende, verdriet. Bevrijding van jezelf en de druk van de maatschappij. Bevrijding van de leegte in je leven, in je hart. Het onvergankelijke cadeau dat je verzoening kan geven. Verzoening met God, zodat herstel van vrede kan beginnen. Verzoening met jezelf, want door vrede met God, kun je de vrede van God ervaren, kun je rust en vrijheid ervaren. En als gevolg daarvan kun je vrede met anderen gaan sluiten, mag je een vredestichter worden.

Jezus is een Koning, maar Hij werd niet geboren in een paleis. Zijn wiegje was een voerbak. Hij werd geboren tussen de onaanzienlijken van deze wereld. Doelbewust, omdat God niet alleen de rijken en geleerden wilde bereiken, alhoewel zij Jezus net zo hard nodig hebben. Maar Jezus is Gods geschenk voor ons allemaal. Ook wanneer wij denken in deze maatschappij niets voor te stellen, niet belangrijk te zijn, dan mag Gods grote gift ons vertellen dat wij geliefd zijn en voor God zó belangrijk dat Hij zijn eniggeboren Zoon voor ons heeft gegeven om ons te redden. En het maakt niet uit wie je bent of wat je ook maar hebt gedaan. Want wij zijn allemaal mens, en geen mens is zonder zonde en allemaal hebben wij vergeving nodig en verzoening met God. Daarom is Kerst zo belangrijk!

Is dat geen fantastisch cadeau? Is dat niet iets om heel dankbaar voor te zijn en enorm blij van te worden? Dat wil je toch vieren met Kerst?
Maar.........., dan moet je wel dat cadeau uitpakken en niet in de hoek laten staan onder een laag stof!
Zou jij niet teleurgesteld zijn, wanneer jij met zorg een cadeau uitzoekt en het wordt niet uitgepakt?
God is echter niet teleurgesteld, maar Hij wacht vol geduld, tot Zijn geschenk wordt afgestoft en uitgepakt. En elke keer als iemand het cadeau uitpakt is er Feest in de hemelse gewesten!
Waarom vier jij Kerst? Vier jij het feest mee en ben je de jarige dankbaar voor Zijn gift, Zijn leven voor het jouwe?

Kerstcadeau

 

December en cadeautjes, het hoort zo bij elkaar.

Iets geven of krijgen geeft zoveel vreugde ieder jaar.

Maar het grootste en duurste kerstcadeau blijft vaak onuitgepakt staan.

Het wordt vergeten, het verstoft, voor later bewaard of zomaar weggedaan.

En de gever blijft teleurgesteld wachten, maar met geduld.

Wanneer wordt men nieuwsgierig naar waarmee dat cadeau is gevuld?

Voor geen geld of goud op de wereld is de inhoud te koop.

Maar voor wie het opent geeft het liefde, vrede en hoop!

Wie het al uitgepakt heeft, die weet wat ik bedoel.

Wie nog niet, ben je benieuwd? Toe maar, niets geeft je een beter gevoel!

(Johannes 3:16, Johannes 14:6, Mattheus 11:28-30)

 

 

 

Helena

Prettige Kerstdagen, Gelukkig Nieuwjaar

Een heldere ster, in een donkere nacht.

Het Licht van de wereld, voor een ieder gebracht.

Voor een ieder die zoekt, voor een ieder die wacht.

 

Prettige Kerstdagen, Gelukkig Nieuwjaar.

Staat vaak al op een kaartje, kant en klaar.

Maar wat zeggen nu eigenlijk deze woorden.

Die we ieder jaar steeds weer opnieuw hoorden.

Dankbaarheid wens ik je toe, voor het feestmaal op tafel.

Dankbaarheid, voor al je geliefden aan één tafel.

En het nieuwe jaar zal echt niet alleen maar gelukkig zijn.

Soms is er moeite, soms verdriet en pijn, groot of klein.

Ik wens je kracht en liefde toe, om dit alles te dragen.

Ik wens je toe om het 'Licht' in je leven te vragen.

 

Helena.

Kerst

Genieten van m'n huisje in kerstsfeer
Van die glunderende gezichtjes
Het is ook zo gezellig weer
Met al die glinsterende lichtjes

 

Dank U wel, Heer, dat ik dit vieren kan
En even weer stil mag staan
Bij 't begin van Uw geweldige plan
Dat wat U voor ons hebt gedaan

 

Niet naar een paleis, maar naar een arme stal
Zond U Uw Zoon, onschuldig en klein
Geen luxe, geen juwelen, nee, niets van dat al
Toch is Hij Koning, heilig en rein.

 

Een kroon kreeg Hij wel, met hoon en spot
Hij werd geslagen, maar Hij werd niet woest
Voor ons droeg Hij dit afschuwelijke lot
Gemarteld, gekruisigd omdat het moest

 

Nu geven wij U die het verdient de eer
Als dank voor dat grote geschenk door U gegeven
Wij jubelen en juichen voor de allerhoogste Heer
Als dank voor onze redding, voor eeuwig leven


Helena