Een nieuw jaar

Maandag, of eigenlijk begint die dag zondagavond al, is het Rosh HaShanah, het Joodse nieuwjaar, de eerste dag van de maand Tisjri. Maar volgens de Bijbel is het dan Jom HaSjofar, oftewel Bazuinenfeest. Er staat niet veel over dit feest in de Bijbel. Het is een beetje een mysterieus feest. In Leviticus 23:23-25 staat: De Heere sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand moet u een rustdag houden, een gedenkdag aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen en u moet de Heere een vuuroffer aanbieden. Verder staat in Numeri 29 te lezen hoe dat vuuroffer gedaan moet worden. God geeft verder geen uitleg waarom dit feest gevierd moet worden, zoals Hij dit wel bij de andere feesten geeft.

Voorafgaand aan de maand Tisjri is de maand Elloel. Deze maand is bedoeld voor bezinning en reflectie op het voorgaande jaar en als voorbereiding op de najaarsfeesten: Bazuinenfeest, Grote Verzoendag en Loofhuttenfeest. In deze maand wordt er elke dag op de sjofar geblazen.

Elloel valt altijd een beetje samen met onze vakantie. En ik weet niet hoe dat bij jou is, maar voor mij is de vakantie ook altijd een periode van reflectie, terugkijken op het afgelopen jaar en vooruitkijken naar het nieuwe jaar. Ik heb niet zoveel met oud en nieuw, onze beleving van de jaren loopt meer gelijk aan de schooljaren. Deze vakantie heb ik dat dan ook gedaan. Het was voor ons een bijzonder jaar. Oudste dochter getrouwd, uit huis gegaan en we zijn opa en oma geworden van een heerlijk wichie. Onze jongste dochter heeft de basisschool afgerond en dat is dus daarmee ook voor ons het afsluiten van een periode. Met de gezondheid van mijn man gaat het helaas wat minder, dat is dan vooruitkijkend ook weer een proces van aanvaarden en verschuiven van taken. Ook vooruitkijkend heb ik na jaren van studie me beziggehouden in de vakantie met plannen maken over wat daarmee te gaan doen. Een proces van bedenken, schrijven en uitwerken, maar daarover later meer.

Maar nu staan dus de najaarsfeesten voor de deur, met als eerste het mysterieuze Bazuinenfeest. Er zijn zeven Bijbelse feesten en vier daarvan hebben al hun vervulling gevonden in Jezus. Er zijn veel christenen die denken dat dit ook nog voor de drie najaarsfeesten op Gods agenda staat. En dat is misschien ook wel zo. Er zijn ook veel christenen die zich hier niet mee bezighouden, die zeggen: we weten niet hoe en wanneer Jezus terugkomt. Misschien is het inderdaad ook niet zo belangrijk om precies te weten hoe en wanneer het allemaal gaat gebeuren, maar het gaat een keer gebeuren! Dus ik denk wel dat het heel belangrijk is om je toch daarmee bezig te houden, Jezus zegt niet voor niets: wees waakzaam! Misschien niet zozeer met het uitpluizen van allerlei theorieën en berekeningen, maar wel met onze houding ten opzichte van Zijn terugkomst. Dat moet toch een verwachtingsvolle houding zijn, een houding die er elk moment klaar voor is en reikhalzend uitziet naar de komst van de Bruidegom, de komst van Jezus! Maar omdat we niet zo goed weten wat we moeten verwachten en hoe het zal zijn, is dat nogal lastig voor ons. Want dat maakt ons onzeker en dat is iets wat wij mensen liever vermijden. Ook zeggen we vaak: ik wil nog dit, of ik wil nog dat. Is het de angst voor het onbekende? Alsof het allemaal ophoudt wanneer Jezus komt? We mogen er toch vanuit gaan dat als het in Gods handen is, dat het dan goed zal zijn? Dan gaat het toch pas allemaal beginnen? Onze jaren hier en nu mogen een voorbereiding zijn op de prachtige toekomst die God voor ons bedoeld heeft. Maar vaak houden wij echter krampachtig vast aan deze wereld zoals wij die kennen. We vertrouwen er wel op dat Gods plan goed is, maar schuiven die vaak wel van harte naar de verre toekomst. We willen liever concrete plannen maken, zoals voor een heel nieuw jaar wat voor ons ligt, de directe te overziene toekomst. En dat is ook goed, daarmee kunnen we ons dienstbaar aan God maken. Maar laten we daarnaast niet vergeten ons ook te richten op die onbekende toekomst, ons voorbereiden op de bruiloft van het Lam, die misschien pas over vijfhonderd jaar hier is, maar misschien ook wel deze week! Inmiddels is het gewone leven alweer volop aan de gang, met school, werk en allerlei andere activiteiten. Maar ik wil me oefenen in een houding die er elke dag klaar voor is! Jij ook?

De foute kersttrui!

Volgens mij is dit het jaar van de foute kersttrui. Ze duiken ineens overal op. Op televisie, internet en in bijna alle winkels. Eerlijk gezegd snap ik niet zo goed wat er fout is aan deze truien, ik vind sommige exemplaren best wel erg leuk! Maar...hoort zo’n foute trui eigenlijk niet gemaakt te worden door je moeder of je oma? Het is nu weer gewoon zo’n commerciële, uit Amerika overgewaaide, hype. Net als de Kerstman, also known as Santa Clause, terwijl deze juist zijn oorsprong weer vindt in onze Sinterklaas. Zo is het Kerstfeest in de loop der jaren onderhevig aan allerlei veranderingen. Verandering van vorm, inhoud en reden waarom we het vieren.

Waarom vieren we Kerst? En wat vieren we met Kerst?

Ik denk dat in deze tijd Kerst voor veel mensen geen enkele religieuze betekenis meer heeft. Voor hen is het gezelligheid, samen zijn, lekker eten en een paar vrije dagen. Ja en daar passen de Kerstman met zijn rendieren en de foute kersttrui heel goed bij! Maar toch, ook al zeggen steeds minder mensen in Nederland dat ze geloven, denk ik dat als je de mensen zou vragen naar de relieuze oorsprong van het Kerstfeest, dat de meeste mensen toch het kindje Jezus zullen noemen. Terwijl inmiddels natuurlijk al lang bekend is dat het Kerstfeest al gevierd werd ver voordat de vroege kerkvaders er een christelijk sausje overheen hebben gegoten. (zie ook mijn vorige stukje over Halloween) De winterwende, de viering van de terugkeer van het licht, de boom, de ballen, het vuurwerk, allemaal elementen van heidense feesten en bijgeloof. Sommige christenen zijn fel tegen al deze heidense elementen, terwijl toch eigenlijk de christelijke elementen opgedrongen zijn aan de heidenen eeuwen geleden. Sommigen vinden dat we Kerst helemaal niet meer moeten vieren. Ook zijn er vele christenen die vrolijk al deze heidense elementen omarmen en er hun eigen christelijke betekenis aangeven. Die vinden dat we het Kerstfeest, ook al weten we dat het niet de werkelijke verjaardag van Jezus is, moeten aangrijpen als een kans om het evangelie te delen, het Licht te delen. Zoals ik al zei zullen veel mensen het kindje Jezus in de stal noemen als religieuze oorsprong van Kerst en nauwelijks de betekenis kennen van de heidense elementen, laat staan daar waarde aan hechten. Er zijn steeds minder kerkgaande mensen in Nederland, maar toch vinden velen het fijn om toch een Kerstdienst te bezoeken.  Ja en dan moet er natuurlijk wel verteld worden wat de mensen willen horen, het romantische verhaal van dat arme babytje in de kribbe. Dat Hij echter kwam om de mensen te redden en daarbij op een gruwelijke manier geofferd werd, deze boodschap zal helaas de meeste mensen ontgaan tijdens deze dagen. Maar goed, elk zaadje dat gezaaid wordt is er één….

Zo hebben wij, mensen, dus vele meningen over de juiste invulling van het Kerstfeest en ik wil ook gewoon iedereen in zijn waarde laten om op zijn eigen manier het Kerstfeest te vieren of juist niet te vieren. Wat me echter wel steeds meer bezighoudt is wat God er nu eigenlijk van vindt? Hoe zou God willen dat wij Kerst vieren?

Voor ons als gezin betekent dit dat wij dit jaar de traditionele Kerstboom in de ban hebben gedaan. Voor de rest hangt ons huis nog vol met lichtjes, engeltjes, sterretjes en hartjes. In onze kerk worden nog gewoon de traditionele Kerstdiensten gehouden met waarschijnlijk ook gewoon een kerstboom. Wij staan ook in ons gezin stil bij de geboorte van Jezus en posten onze facebook vol met kerstliedjes en kerstplaatjes met de kerstboodschap. Maar dat hebben we afgelopen september als gezin ook gedaan, tijdens het Loofhuttenfeest stil staan bij Jezus geboorte, maar ook bij de toekomstige vervulling van het Loofhuttenfeest. We praten als gezin veel over de ware betekenis van de Bijbelse Feesten en hoe deze hun ware vervulling kregen en nog zullen krijgen in Jezus. We praten over hoe de bruid van Jezus te zijn, hoe we verwachtingsvol uitzien naar Zijn komst en onze olielampjes brandend willen houden. Juist ook tijdens Kerst willen we daar bij stil staan. Zijn geboorte was slechts het begin, het beste moet nog komen!  En ja, wij willen graag zoveel mogelijk mensen meenemen naar dat Bruiloftsfeest en dus grijpen wij ook met beide handen Kerst aan als een mogelijkheid om het blijde nieuws te delen, om de uitnodiging voor dit geweldige Feest uit te delen. Juist omdat mensen tijdens Kerst meer openstaan voor Liefde en Vrede,  laten wij het Licht verspreiden!! Mag ik je uitnodigen om met ons Kerst te vieren? Mogen we je uitnodigen voor dé Bruiloft? Ik wil je heel graag vertellen waarom Jezus kwam en wat Hij heeft gedaan, ook voor jou! En wat Hij nog gaat doen…. Desnoods in zo’n foute kersttrui!

Ik wens je hele fijne feestdagen toe, met liefde, warmte, gezelligheid en ik bid en hoop dat Jezus deze Kerst ook bij jou een plekje mag vinden, niet alleen in een neergezet stalletje of in een gedachtenloos gezongen liedje, maar in de herberg van jouw hart!

Halloween en hypocriete christenen

Ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, met dit stukje zal ik geheid tegen een aantal zere benen schoppen. Ik wil het opnemen voor de niet-christenen en mijn mede-christenen laten nadenken over hun eigen ‘balk in het oog’. Iets van; de pot verwijt de ketel….

Komend weekend is het Halloween. Op internet en op de sociale media lees je nu veel waarschuwingen van christenen over de gevaren van het vieren van dit feest. Voor alle duidelijkheid: ik ben het eens met de veelvuldig geventileerde meningen over het gevaar van Halloween. Ik denk ook dat wij, zeker als christenen, voor ons eigen bestwil, ons verre moeten houden van dit feest. Echter, ik denk dat de manier waarop wij de niet-christenen proberen te overtuigen van onze mening slechts een averechts effect heeft. De niet-gelovigen en anders-gelovigen zullen ons zien als zeurpieten, pretbedervers en bekrompen. Het gevolg is dat ze nog verder van het geloof en Jezus verwijderd worden dan nu al het geval is. En geef ze eens ongelijk. Als je niet in God gelooft, dan ga je toch niet Zijn regeltjes volgen? Als die Bijbel en die Jezus je (nog) helemaal niets zeggen en je ziet geen gevaar in een leuk feestje, dan zit je toch echt niet te wachten op al die moraalridders? Terwijl ik wel zeker weet dat de christenen uit liefde voor hun medemens deze waarschuwingen uiten, spreken we als het ware een andere taal, die echter niet begrepen wordt. Misschien kunnen we ons beter eerst richten op het verspreiden van de Liefde, zodat het Licht de ruimte krijgt om de duisternis te verjagen…. Alleen Jezus kan iemand overtuigen door een veranderd hart om bepaalde dingen te doen of juist te laten, niet omdat het moet, maar omdat je dat wilt en omdat het goed voor je is.

Maar goed, ik had het ook over een ‘balk in ons oog’. Wij, christenen, zijn bijna allemaal tegen het vieren van Halloween, maar we vieren wel vrolijk en onnadenkend allerlei andere feesten, die als je ze goed beschouwd niet zuiver Bijbels, ook niet helemaal zonder gevaar zijn en een gruwel in Gods ogen.

Wat te denken van Sint Maarten en Sinterklaas? Van oorsprong Katholieke feesten die nu echter ver verwijderd zijn van deze oorsprong. Van Sint Maarten wordt echter ook vermoed dat het een heidense oorsprong heeft, die later vermengd is met christelijke elementen. En Sinterklaas: is het wel oké dat wij onze kinderen laten geloven in een man die op magische wijze alles weet en wensen vervult? We staan ook toe dat de Sint en Piet geïdoliseerd en geadoreerd worden. Sint Maarten en Sint Nicolaas waren goede mensen die veel goede dingen hebben gedaan, maar in plaats van hun goede voorbeeld te volgen hebben wij het tot feesten gemaakt die draaien om krijgen in plaats van geven. Niet erg christelijk in mijn ogen. Natuurlijk is het fijn en ook heel menselijk, om je kinderen te verwennen en ze alles te willen geven. Maar zouden we ze niet moeten leren om te geven, juist met zo’n feest als Sinterklaas?

Dan zijn er nog Carnaval, Valentijnsdag en Oud en Nieuw. Carnaval wordt los gevierd van enige relatie met het geloof en de vastentijd, waar het aan vooraf gaat. Valentijnsdag is slechts nog commercie. En weten we nog wel dat er met de jaarwisseling vuurwerk wordt afgestoken om boze geesten te verjagen? Wat een bijgeloof!

En dan Kerst. Wij vieren met Kerst de geboorte van Jezus, terwijl inmiddels al lang bekend is dat Jezus helemaal niet geboren is in december, maar waarschijnlijk eind september of begin oktober tijdens het Loofhuttenfeest in zo’n loofhut. Dit is berekend aan de hand van de tempeldienst van Zacharias, de vader van Johannes de Doper. En de kribbe was waarschijnlijk geen voerbak, maar een broodbak waarin tijdens het Loofhuttenfeest het brood in linnen doeken werd gewikkeld. Maar goed zeggen we dan, het is nu eenmaal gewoonte om dit in december te vieren en we moeten het zien als een kans om het evangelie te brengen omdat heel veel mensen met Kerst toch nog eens een keertje in de kerk komen.  Echter, waarom heeft de vroege Kerk juist 25 december gekozen, de geboortedag van de zonnegod Mithras? Waarom is de rustdag verplaatst van de Sabbath naar de ‘zon’dag? Nog zoiets, waarom heeft de heidense midwinterboom zo’n belangrijke plaats tijdens ons Kerstfeest gekregen? Hebben de christenen in de loop van de eeuwen deze concessies gedaan om zoveel mogelijk heidenen te bereiken met het evangelie? Maar het gevolg is wel dat er veel afgoderij en bijgeloof het christendom is ingeslopen, wij zijn blind hiervoor en daardoor los van onze Joodse wortels. Bovendien staat dit tussen ons en God, want God vindt afgoderij een gruwel. Zijn wij niet net als het Joodse volk dat ook steeds weer van God afdwaalde, gebruiken van hen omringende volken overnam en verviel in afgoderij? Maar gelukkig kent God de aard van de mens en heeft Hij ons Jezus gegeven, zodat wij steeds weer tot inkeer mogen komen, terugkeren en de weg naar Hem vrij blijft.

Moeten we dan maar helemaal niets meer vieren? Nee, juist niet! God houdt van feesten. God geeft in de Bijbel ons juist de opdracht om bepaalde feesten te vieren. Pesach, het Feest der ongezuurde broden, het Eerstelingenfeest, Pinksteren, het Bazuinenfeest, Grote Verzoendag en het Loofhuttenfeest. Tevens wil hij dat we de Sabbath vieren en eren. God vindt het dus belangrijk om feesten te vieren, om stil te staan bij belangrijke gebeurtenissen. Laten wij dus feestvieren! Maar laten we dit wel doen met ons de juiste betekenissen voor ogen te houden en ons te ontdoen van alle elementen van afgoderij en bijgeloof. Voor mij persoonlijk betekent dat kritisch kijken naar al onze tradities en teruggaan naar de oorsprong hiervan en dit toetsen aan Gods woord. Onderzoek alles en behoudt het goede. Eerlijk gezegd is het best moeilijk om bepaalde dingen los te laten, maar God bewerkt in mijn hart dat ik bepaalde dingen waar ik vroeger dol op was, ineens niet meer zo belangrijk vind. En laten we mensen die niet geloven of anders geloven alsjeblieft op hun eigen manier hun feesten laten vieren. Wie respect geeft, zal respect krijgen. Laten we in plaats van kritiek geven, vertellen wat God ons allemaal geeft, dat Hij rust en vrijheid schenkt, vergeving en genezing, dat Zijn regels zijn om ons te beschermen en niet om ons te beperken, juist omdat Hij zoveel van ons houdt en ons voor de eeuwigheid wil redden.... Laten we Liefde zaaien en Licht verspreiden!